CYFROPOL

język polski przed maturą

KSIĄŻKI OTWIERAJĄ W MAGICZNY SPOSÓB PRZESZŁOŚĆ I PRZYSZŁOŚĆ, SĄ PO STRONIE ŻYCIA, NAWET JEŚLI OPISUJĄ ŚMIERĆ. OTWIERAJĄ OCZY KU PRAWDZIE, CHOCIAŻ BARDZO INTENSYWNIE PRZYGLĄDAJĄ SIĘ KŁAMSTWU.  A SŁOWA - TO WODA ŻYCIA, W KTÓREJ JESTEŚMY ZANURZENI I Z KTÓREJ PIJEMY - CIĄGLE NIENASYCENI.

                                                                                                                                                                                

Co czytać?

LITERATURA POLSKA

I OBCA

Przed maturą!

JĘZYK POLSKI

Nasz język

NAUKA O JĘZYKU

Pomysły na lekcje ...

JĘZYK POLSKI

Mikołaj Sęp Szarzyński, Sonet IV. O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem

Pokój - szczęśliwość, ale bojowanie
Byt nasz podniebny: on srogi ciemności
Hetman i świata łakome marności
O nasze pilno czynią zepsowanie.

Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie!
Ten nasz dom - ciało, dla zbiegłych lubości
Niebacznie zajźrząc duchowi zwierzchności,
Upaść na wieki żądać nie przestanie.

Cóż będę czynił w tak straszliwym boju,
Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie?
Królu powszechny, prawdziwy pokoju,
Zbawienia mego jest nadzieja w Tobie.

Ty mnie przy sobie postaw, a przezpiecznie
Będę wojował i wygram statecznie.

Teza interpretacyjna do Sonetu IV. M. Sępa Szarzyńskiego

 

     Postawienie właściwej tezy wpływa na tok całej pracy interpretacyjnej. Trzeba też pamiętać, by teza nie była nazbyt uproszczona. Powinna wskazywać kluczowe elementy tekstu i odnosić się do różnych jego poziomów, a więc nie tylko problemowego, ale na przykład stylistycznego.

 

Propozycja tezy:

 

     Podmiot liryczny zwraca się do Boga z nadzieją na opiekę i wsparcie. Przeżywa boleśnie swoją sytuację rozdarcia i walki, która opisana została środkami artystycznymi podkreślającymi dynamizm sytuacji człowieka.

 

Argumentacja

 

     Zwrot podmiotu lirycznego do Boga pojawia się w strofie drugiej w formie apostrofy: "o nasz możny Panie!". Już tutaj ujawnia się sytuacja rozdarcia między dążeniami duchowymi a pragnieniami cielesnymi. Mimo że hierarchiczna relacja dusza - ciało powinna być oczywistością, dochodzi do sytuacji, kiedy to ciało zazdrości przewodniej roli duszy i zaczyna tak działać, by doprowadzić człowieka do upadku. Dzieje się tak wówczas, gdy dążenia cielesne kierują postępowaniem człowieka.

     Życie człowieka określane jest w wierszu jako "wojna" (tytuł).