CYFROPOL

język polski przed maturą

KSIĄŻKI OTWIERAJĄ W MAGICZNY SPOSÓB PRZESZŁOŚĆ I PRZYSZŁOŚĆ, SĄ PO STRONIE ŻYCIA, NAWET JEŚLI OPISUJĄ ŚMIERĆ. OTWIERAJĄ OCZY KU PRAWDZIE, CHOCIAŻ BARDZO INTENSYWNIE PRZYGLĄDAJĄ SIĘ KŁAMSTWU.  A SŁOWA - TO WODA ŻYCIA, W KTÓREJ JESTEŚMY ZANURZENI I Z KTÓREJ PIJEMY - CIĄGLE NIENASYCENI.

                                                                                                                                                                                                          

Kontakt:

polonista@cyfropol.eu

Polityka prywatności

Pieśń świętojańska o sobótce (Panna XII)  Jana Kochanowskiego

     Teza interpretacyjna do Pieśni świętojańskiej o sobótce (Panna XII)

 

     Podmiot liryczny zachwala życie na wsi, podkreślając jego pozytywne aspekty: radość płynącą z bytowania w tej przestrzeni, godność i wiele przyjemności, jakie daje taki styl życia.

 

Argumentacja w powiązaniu z analizą środków stylistycznych i ich funkcji

 

     Utwór rozpoczyna się od apostrofy do przestrzeni wiejskiej:

 

               Wsi spokojna, wsi wesoła,

               Który głos twej chwale zdoła?

               Kto twe wczasy, kto pożytki

               Może wspomnieć za raz wszytki?

 

     Charakter apostroficzny pierwszej strofy został wzmocniony powtórzeniami ("wsi") zdaniami paralelnymi obecnymi właściwie w każdym wersie oraz pytaniami retorycznymi w połowie strofy i na końcu. Wszystko to razem wzięte służy pochwale życia na wsi, która daje poczucie radości i spokoju, pozwala wypocząć - i tych zalet nie sposób wymienić naraz.