CYFROPOL

język polski przed maturą

KSIĄŻKI OTWIERAJĄ W MAGICZNY SPOSÓB PRZESZŁOŚĆ I PRZYSZŁOŚĆ, SĄ PO STRONIE ŻYCIA, NAWET JEŚLI OPISUJĄ ŚMIERĆ. OTWIERAJĄ OCZY KU PRAWDZIE, CHOCIAŻ BARDZO INTENSYWNIE PRZYGLĄDAJĄ SIĘ KŁAMSTWU.  A SŁOWA - TO WODA ŻYCIA, W KTÓREJ JESTEŚMY ZANURZENI I Z KTÓREJ PIJEMY - CIĄGLE NIENASYCENI.

                                                                                                                                                                                                          

Kontakt:

polonista@cyfropol.eu

Polityka prywatności

JĘZYK POTOCZNY

1. Język potoczny - odmiana języka używanego w codziennych wypowiedziach. W języku potocznym zauważalne są dwa typy słownictwa:

a) neutralne (składające się z podstawowych słów występujących również w innych stylach: dom, szkoła, praca; jeść, uczyć się, czytać; znany, potrzebny, głęboki ...),

b) nacechowane emocjonalnie (pozytywnie: rybcia, super, kotek, misiaczek; negatywnie: palant, opieprz, dyrdymały, ...).

 

Jest naturalnym środkiem porozumiewania się ludzi. 

 

Cechy stylu potocznego: 

  1. antropocentryzm – rzeczywistość opisywana z punktu widzenia człowieka, jego codziennych doświadczeń; 

  1.  największy zasób leksyki potocznej odnosi się do:  

  • wyglądu człowieka: malowana lala, łysa pała, ryży, chuda szczapa 

  • cech charakteru, osobowości, temperamentu: ciamajda, fajtłapa, urwis; 

  • działań (guzdrać się, opieprzać się, zasuwać, zapieprzać); 

  • związków społecznych (być za pan brat) 

  •  

  1. konkretyzm, ale bez nadmiernego uszczegółowienia i precyzji - słownictwo nieabstrakcyjne: wyrazy potoczne na podstawowym poziomie ogólności: